Zielone kotleciki- smaczne i zdrowe;)

Nie wiem jak Wy, ale ja starając się skomponować nasze posiłki, biorę pod uwagę głownie dwa aspekty: ma być smacznie i zdrowo (no dobra, czasem od tego odchodzę, ale dziś nie o tym;p).

Danie, które dziś zaprezentuję jest z mięsa, jak to zazwyczaj kotleciki i szpinaku:)
Kiedyś robiłam takie kotleciki faszerowane, coś jak dewolaje, ale chciałam sobie ułatwić i okazało się, że to był strzał w dziesiątkę.

Szpinak-zawsze babcie, ciocie powtarzały, że jest zdrowy. Faktycznie, jak na warzywo, ma sporo żelaza, jest bogaty w wapń i ma wiele witamin.
Niestety ja z dzieciństwa kojarze go bardzo nieprzyjemnie.. Niedobra, zielona papka rzucona koło ziemniaków.. Smakował jak trawa...

Dorosłam, zaszłam w ciążę. Chciałam odżywiać się zdrowo. Kiedyś teściowa zrobiła kotleciki faszerowane szpinakiem i bardzo mi zasmakowały. Podpytałam jak je zrobiła. Potem spróbowałam sama. Robiłam to wiele razy i udoskonalałam. W końcu zaczełam robić nie faszerowane, a pomieszane, zielone kotleciki.

Oto przepis:

Składniki dla ok 3 osób:

• filet z kurczaka 
• jajko
• bułka tarta
• sól
• pieprz
• szpinak rozdrobniony (ja kupuję w biedronce mrożony, w takich kulkach i używam 3 takie kulki)
• ząbek lub dwa czosnku
• łyżeczka masła(najlepiej klarowanego)
• olej do smażenia

Szpinak rozmrażam na małym ogniu z masełkiem, dodaję czosnek i smażę chwilę.
Do zrobienia masy używam malaksera. Wrzucam mięso pokrojone w kawałki, jajko, szpinak, przyprawy. Dosypuję bułki tartej do momentu aż masa nie będzie rzadka.   Z powodzeniem możecie mięso zmielić, a potem dodać wszystko, łącznie ze szpinakiem i wymieszać, z tym, że szpinak wtedy będzie w kawałkach i kotleciki nie będą aż takie ładne zielone,.

Formuję kotleciki,. obtaczam w bułce tartej i smażę na  oleju do zarumienienia z obu stron:)

Synek je uwielbia i zajada się ze smakiem:)

Akurat ostatnio podałam je z kuskusem z sosem koperkowym i warzywami gotowanymi na parze:) Często jednak podaję je z ziemniaczkami i surówką:)


Smacznego!

Musiałam chwilkę przysiąść, by powstał ten wpis (a przy dwójce dzieci to nie takie proste). Będzie mi miło, jeśli zostawisz po sobie jakiś ślad, napiszesz coś od siebie:)
Do następnego!